Κατά την ταπεινή μου γνώμη, όταν λέμε σάλτσα  πεστο εννοούμε με βασιλικό. Και αυτό γιατί ακούμε συχνά να λένε “πέστο πιπεριάς ” ή “πέστο τάδε” . Γι αυτό και δεν το διευκρινίζω, όπως ορισμένοι,  λέγοντας  “Πεστο Βασιλικού” Απλά όταν λέμε Πέστο εννοούμε με Βασιλικό !

Είχα ακούσει λοιπόν ένα Ιταλό Σεφ στη Τηλεόραση, που διακήρυττε υπερήφανα ότι το « Πεστο» είναι η νοστιμότερη σάλτσα του Κόσμου.  Ιταλικές υπερβολές σκέφτηκα. Δεν αντιλέγω όμως ότι πράγματι είναι μια πεντανόστιμη σάλτσα, χωρίς να ανταποκρίνεται ακριβώς στον όρο «σάλτσα» όπως τον εννοούμε στην Ελλάδα. Ίσως ο ξένος τίτλος “ sauce” είναι πιο ακριβής.  Προϋπόθεση βεβαίως είναι να σου αρέσει το σκόρδο, ένα συστατικό το οποίο πολλοί αποφεύγουν για διάφορους λόγους.  Εγώ πάντως, κάθε Ανοιξη –Καλοκαίρι γεμίζω το μπαλκόνι με γλάστρες με βασιλικό για να έχω το πέστο μου. Και όταν φθινοπωριάσει και οι βασιλικοί ετοιμάζονται να μεστώσουν, τους κόβω και φτιάχνω αρκετό που το φυλάω στη κατάψυξη σε μερίδες, συνεπώς δεν θα μου λείψει μέχρι την καινούργια παραγωγή.

ΥΛΙΚΑ

• 1 ματσάκι φρέσκα φύλλα βασιλικού (Πλατύφυλλος κατά προτίμηση, ή ο Ιταλικός τ. Genoveze δηλ ο ενδιαμέσου τύπου)

• 3-4 σκελίδες σκόρδο (Εξαρτάται από το γούστο σας)

• 2 Κ.σ  κουκουνάρι σπόρους

• 1/3 φλιτζάνι έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

• Αλάτι, πιπέρι

• Τριμμένο τυρί παρμεζάνα.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Παραδοσιακά πολτοποιούμε όλα τα συστατικά (εκτός από το τυρί) σε ένα γουδί, μέχρι να ενοποιηθούν σε ένα παχύρευστο χυλό . Πρώτα θα χτυπήσουμε τα φύλλα βασιλικού, στη συνέχεια, το σκόρδο και το κουκουνάρι. Στο τέλος ρίχνουμε το ελαιόλαδο ανακατεύοντας καλά.

Σε αυτό το στάδιο μπορείτε να το διατηρήσουμε στο ψυγείο για λίγες μέρες. Προσθέστε την παρμεζάνα , μόνο όταν θέλετε να το χρησιμοποιήσετε. Μπορείτε να το κρατήσετε, επίσης, στη κατάψυξη.

Εάν βεβαίως δεν έχετε γουδί, ακολουθείστε  την ίδια διαδικασία με τη χρήση ενός μουλτι μιξερ.  Στην περίπτωση αυτή, (όπως εγώ π.χ ) προσθέτουμε το ελαιόλαδο, μαζί με τα άλλα συστατικά. Προσέχετε όμως  να μη γίνει το κουκουνάρι σκόνη, πρέπει να παραμείνει χοντροκομμένο.